çiçeğin tevfik hali

geçti bir bulut
-ak düşmüş çınardan-
yolları nasırlaşmış
bir akşam vakti
imbikten anıları kutsuyor belleğim
bir ana(dolu) kadını
ansızın düşüyor
çocuğunun kucağına
büyüyor
göğüs tahtası
daha kaldırmıyor
bir beyaz yakalının
ağır tortulu
(boş)lanmışlıklarını
dünya
çiçeği burnunda elleri
solduran katiller bilmecesi
değil midir ki
rahmet yağmurları
çözülerek geliyor
bu kez çığ gibi
göçüyoruz
muştuların gölgesinden
güllerin ülkesine

İmdat DEMİR

Paylaş: